Αρχική ΠροτάσειςΟικογενειακά Ταξίδια Ταξιδεύουμε στα Γιάννενα

Ταξιδεύουμε στα Γιάννενα

από kmir

Τα Ζαγοροχώρια και ο Βίκος

Το βραδάκι κατάκοποι φτάσαμε στο ξενοδοχείο που μας περίμενε ένας πολύ μεγάλος μπουφές με καλούδια που ερέθιζαν τον ουρανίσκο και φυσικά καλή μουσική. Την επομένη ξεκινάμε για τα φημισμένα ζαγοροχώρια και το φαράγγι του Βίκου. Η διαδρομή δεν περιγράφεται παντού βράχια που λες και είχε πέσει βροχή από βράχια και είχαν κάτσει αναπαυτικά δίνοντας σχήματα μοναδικά στην φύση, σε μια στροφή νάσου και το φημισμένο γεφύρι που βλέπουμε στις διαφημίσεις. Ορισμένοι τολμηροί κατεβήκανε την απόκρημνη πλαγιά και μετά από κάμποση ώρα ξεκινάμε για το Μονοδένδρι. Ένα χωριό που είναι η πόρτα για να κατέβει κανείς στο φαράγγι , καλά αυτό ας πούμε γίνεται αλλά πως ανεβαίνεις πάλι, γι’ αυτό αφήσαμε τους νεότερους ενώ εμείς απολαμβάναμε τον καφέ μας από ψηλά.

Το μεσημέρι είχε παρέλθει και τα τύμπανα του πολέμου στα στομάχια μας είχαν αρχίσει να χτυπάνε, αλλά φτάνοντας στην περίφημη ταβέρνα «Γάστρα» λίγο πιο έξω από το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων αποζημιωθήκαμε. Στην είσοδο της ταβέρνας ήταν ο χώρος με τις γάστρες σαν αξιοθέατο, και αφού στρογγυλοκαθήσαμε άρχισαν να έρχονται τα πιάτα το ένα μετά το άλλο, όπως σπλινογάρδουμπα, ντολμαδάκια μυθικά , γαλοτύρι, και στο φινάλε αρνάκι γάστρας ένα λουκούμι που έλιωνε με το άγγιγμα γαρνιρισμένο με ζουμερές πατάτες φούρνου. Το επιδόρπιο κρέμα καραμελέ και γιαννιώτικα γλυκά ήρθε για να δέσει.

Η ξεκούραση απαραίτητη και μετά μια μικρή βόλτα στην λίμνη ενώ σουρούπωνε μαγευτική, μεχρι που μαζευτήκαμε πάλι σε ένα άλλο ταβερνείο με τοπικά εδέσματα πεντανόστημα. Τα βατραχοπόδαρα δεν τα τιμήσαμε όλοι αλλά τα γλυκά έκατσαν όμορφα. Το πρωί της επόμενης είχαν προγραμματιστεί δύο εκδρομές στο μοναδικό σπήλαιο με τους σταλακτίτες και στο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων. Τέσσερεις μέρες περάσανε χωρίς να το καταλάβουμε και έτσι γεμάτοι από ωραίες εικόνες και μερικά κιλά βαρύτεροι παίρνουμε τον δρόμο του γυρισμού δίνοντας ραντεβού για τον επόμενο Σεπτέμβρη . Η επιστροφή μου δεν έγινε από τον ίδιο δρόμο αλλά πήρα την Εγνατία οδό και μετά το Μέτσοβο κατευθύνθηκα για Καστράκι, Μετέωρα, Καλαμπάκα, και από τα Τρίκαλα πήρα τον δρόμο για Καρδίτσα και αφού άφησα τον Δομοκό έπιασα την Εθνική οδό στο ύψος της Λαμίας.

Ο Αλή Πασάς μπορεί να μην υπάρχει πια αλλά οι σαράντα κλέφτες……..

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies