Αρχική Παιδί 2-6Ψυχολογία Εκρήξεις θυμού στην νηπιακή ηλικία!

Εκρήξεις θυμού στην νηπιακή ηλικία!

από kmir

Παρακάτω θα βρείτε μερικές προτάσεις που μπορούν να βοηθήσουν!

Βρείτε ένα ήσυχο σημείο!

Ειδικά εφόσον βρίσκεστε σε δημόσιο χώρο αλλά ακόμη και στο σπίτι απομακρύνετε το παιδί από τα πολλά ερεθίσματα και βάλτε το σε μια ήσυχη γωνία μέχρι να ηρεμήσει.

Βάλτε τα χέρια σας μπροστά του (χωρίς να το κρατάτε με τη βία) ώστε να μην μπορεί να φύγει αλλά ούτε και να χτυπήσει εσάς ή τον εαυτό του. Έτσι, απομακρύνετε επίσης το παιδί από το κέντρο της προσοχής, επομένως και εσείς θα νιώσετε καλύτερα αλλά και το παιδί θα χάσει το πλεονέκτημα του να βρίσκεται στο επίκεντρο.

Κρατήστε την ψυχραιμία σας!

Όσο δύσκολο κι αν είναι προσπαθήστε να μείνετε ήρεμοι. Το να αρχίσετε κι εσείς να φωνάζετε ή να συμπεριφέρεστε βίαια στο παιδί θα έχει ως αποτέλεσμα να κλιμακωθεί η κρίση και να κρατήσει περισσότερο.

Μιλήστε στο παιδί καθαρά, ήρεμα και αποφασιστικά λέγοντας «Βλέπω ότι είσαι πολύ ταραγμένος/η. Όμως δεν μπορούμε να μιλήσουμε όταν φέρεσαι έτσι. Μόλις ηρεμήσεις μπορούμε να το συζητήσουμε».

Με αυτόν τον τρόπο δίνετε στο παιδί το κίνητρο να μάθει να ελέγχει τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του. Σταδιακά, προσπαθήστε επίσης να προειδοποιείτε το παιδί για τις συνέπειες της συμπεριφοράς του πριν κλιμακωθεί η κρίση.

Αν για παράδειγμα αντιλαμβάνεστε ότι το παιδί αρχίζει να γκρινιάζει και να θυμώνει, θυμίστε του ότι αν συνεχίσει να συμπεριφέρεται έτσι θα πρέπει να επιστρέψετε στο σπίτι ή να πάει στο δωμάτιο του ώσπου να ηρεμήσει.

Συζητήστε!

Αφού ηρεμήσει το παιδί συζητήστε αυτό που συνέβη. Βοηθήστε το να εκφράσει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του και εξηγήστε τους λόγους που του ζητάτε ή του απαγορεύετε κάτι.

Καθησυχάστε το παιδί αλλά χωρίς υπερβολικές εκδηλώσεις τρυφερότητας που τείνουν να ενισχύουν την εμφάνιση των κρίσεων ως μέσο για να αποκτά το παιδί χάδια και ενδιαφέρον.

Κατανοήστε τις αιτίες της κρίσης και προβλέψτε!

Ο λόγος που ένα παιδί έχει μια έκρηξη θυμού θα καθορίσει και την αντιμετώπισή σας. Αν για παράδειγμα το παιδί μόλις βίωσε μια σημαντική απογοήτευση χρειάζεται να το καθησυχάσετε. Είναι πολύ σημαντικό όμως και το να λαμβάνετε υπόψη τα όρια του παιδιού.

Αν για παράδειγμα πεινάει, νυστάζει ή είναι κουρασμένο είναι φυσικό να γίνει ευερέθιστο και οι πιθανότητες μιας κρίσης αυξάνονται. Προτιμήστε λοιπόν να επιστρέψετε σπίτι αντί να συνεχίσετε τη βόλτα ή τις δουλειές και φροντίστε το παιδί να κοιμάται αρκετά και νωρίς.

Επίσης, προσαρμόστε το περιβάλλον και τις δραστηριότητες ώστε να αποφύγετε τους πειρασμούς. Για παράδειγμα προτιμήστε να έχετε τα εύθραυστα/ επικίνδυνα αντικείμενα μακριά από το παιδί ώστε να μη χρειάζεται διαρκώς να του τα παίρνετε πίσω.

Βοηθάει επίσης να δίνετε μικρές προειδοποιήσεις στο παιδί: για παράδειγμα πείτε του ότι σε 5 λεπτά (ή μετά από άλλες δύο φορές τσουλήθρα) θα πρέπει να φύγετε από την παιδική χαρά αντί να απαιτήσετε να σας ακολουθήσει με την πρώτη ανακοίνωση.

Τέλος αν πρόκειται για μια περίοδο έντασης ή σημαντικών αλλαγών στο σπίτι (π.χ. τσακωμοί ανάμεσα στους γονείς, διαζύγιο, γέννηση αδελφού/αδελφής) ίσως οι εκρήξεις θυμού να είναι ο τρόπος του παιδιού να σας δείξει ότι δυσκολεύεται.

Σε αυτήν την περίπτωση χρειάζεται να συζητήσετε αυτό που συμβαίνει με το παιδί και να συνδέσετε τη συμπεριφορά του με την αιτία της αναστάτωσης του.

Φανείτε ευέλικτοι!

Όπως αναφέραμε και παραπάνω το παιδί σε αυτήν την ηλικία έχει ανάγκη να αισθάνεται ότι έχει κάποιον έλεγχο πάνω στο περιβάλλον του. Πριν αρνηθείτε λοιπόν αυτό που σας ζητά το παιδί σκεφτείτε αν αξίζει τον κόπο να έρθετε σε σύγκρουση. Ίσως, μπορείτε κατ’ εξαίρεση να του επιτρέψετε να φάει ένα σοκολατάκι ακόμη ή να δει λίγο παραπάνω τηλεόραση.

Αντίστοιχα, επιτρέψτε του να επιλέξει τι θέλει να φορέσει, πού προτιμά να τακτοποιήσει τα παιχνίδια του, αν προτιμά να κάνει μπάνιο πριν ή μετά το βραδινό. Από την άλλη κάποια όρια δεν είναι διαπραγματεύσιμα, όπως ζητήματα ασφάλειας (πχ. να μείνει δεμένο στο καρεκλάκι του) και αποφάσεις για το πρόγραμμα του σπιτιού (πχ. ώρες ύπνου, φαγητού κλπ).

Πολεμήστε τις ενοχές σας!

Συχνά οι γονείς νιώθουν ενοχές μπροστά στην τόσο έντονη συμπεριφορά του παιδιού φοβούμενοι την κριτική των άλλων και θεωρώντας αυτές τις εκρήξεις σαν ένδειξη ότι δεν ανατρέφουν σωστά το παιδί- δεν είναι καλοί γονείς. Αυτό οδηγεί σε συναισθήματα άγχους και οι γονείς έχουν την τάση να υποχωρούν απέναντι στα αιτήματα του παιδιού, ώστε να σταματήσει η κρίση.

Δυστυχώς, μια τέτοια αντιμετώπιση αναπόφευκτα ενισχύει αυτού του είδους τη συμπεριφορά εφόσον το παιδί μαθαίνει ότι με αυτόν τον τρόπο θα πετύχει αυτό που θέλει.

Θυμηθείτε ότι οι εκρήξεις θυμού είναι συνηθισμένες σε αυτήν την ηλικία και δείτε τις σαν μια καλή ευκαιρία να διδάξετε το παιδί σας να ελέγχει τα συναισθήματα του και να αποδέχεται τα όρια που θέτετε.

Άλλωστε, με την πάροδο του χρόνου αυτές οι κρίσεις μειώνονται σε συχνότητα αφού τα παιδιά γίνονται ολοένα πιο ικανά στο να εκφράζουν αυτό που τους συμβαίνει και να ελέγχουν τη συμπεριφορά τους.

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies