Αρχική ΔιάφοραΣυνεντεύξεις Συζητάμε με τον Νίκο Μουρατίδη, εκδότη

Συζητάμε με τον Νίκο Μουρατίδη, εκδότη

από kmir

Συζητάμε με τον Νίκο Μουρατίδη«Μπορεί τα βιβλία να μην μπορούν να σου μάθουν τον κόσμο, σου δίνουν όμως τα εργαλεία να τον καταλάβεις».

Συναντήσαμε τον Νίκο Μουρατίδη και μιλήσαμε μαζί του για …βιβλία και όχι για μουσική όπως θα περίμενε κανείς. Για όσους δεν το ξέρουν, ενημερώνουμε ότι ο Νίκος Μουρατίδης έχει ιδρύσει έναν εκδοτικό οίκο, εδώ και ενάμιση χρόνο περίπου και γράφει μανιωδώς, βιβλία ενηλίκων, αλλά και βιβλία για παιδιά.

Πώς προέκυψε η ιδέα δημιουργίας ενός εκδοτικού οίκου;

Από όταν ήμουν παιδί, όταν μου έκαναν την κλασική ερώτηση «τι θα κάνεις όταν μεγαλώσεις», έλεγα ότι θα ήθελα να έχω έναν εκδοτικό οίκο. Στην πορεία σκέφτηκα επίσης ότι επειδή είμαι ελεύθερος επαγγελματίας, κάποια στιγμή θα… τελειώσει η τηλεόραση, οι μουσικές και όλα αυτά και ότι θα έπρεπε να έχω κάτι να ασχολούμαι επειδή έχω αρκετή ενέργεια σαν άνθρωπος.

Εν τω μεταξύ ήδη είχα αρχίσει να γράφω βιβλία και να τα εκδίδω από τις εκδόσεις Καστανιώτη, παραδειγματίστηκα και από τον Σταμάτη Κραουνάκη, που έκανε τη «Λυχνία» και έβγαζε μόνος του τα cd του και λέω δεν κάνω και εγώ ένα μικρό εκδοτικό οίκο να βγάζω τα βιβλία μου και τα βιβλία μερικών νέων ανθρώπων; Το ένα έφερε το άλλο και τελικά σε μόλις ενάμιση χρόνο έχουμε βγάλει 30 βιβλία. Πολλά για το μέγεθός μας.

Νιώθετε συγγραφέας ή εκδότης;

Τίποτα από τα δύο. Το συγγραφέας είναι σίγουρα πολύ βαριά κουβέντα. Δεν τη δέχομαι, γιατί στο νου μου έρχονται όλοι εκείνοι οι μεγάλοι συγγραφείς και «υποκλίνομαι» μπροστά τους. Προς το παρόν αυτό που κάνω είναι να προσπαθώ, όταν γράφω κάτι, να το αφηγούμαι σωστά και να έχει ενδιαφέρον. Δηλαδή να γράφω καλά τις ιστορίες μου. Μου αρέσει πολύ όταν κάθομαι και γράφω. Είναι άκρως θεραπευτικό. Δεν ξέρω πώς αισθάνομαι. Σίγουρα πάντως επιχειρηματίας δεν αισθάνομαι καθόλου. Βαριέμαι τα νούμερα, τους αριθμούς. Εγώ θέλω δημιουργία. Να διαβάσω το βιβλίο, να φανταστώ το εξώφυλλο…Είμαι περισσότερο στο καλλιτεχνικό μέρος.

Από μικρό παιδί ασχολήθηκα με τα συγγραφικά, τη μουσική, τον κινηματογράφο. Σπούδασα σκηνοθεσία και έγραψα και τα πρώτα μου σενάρια. Γράφω συνέχεια. Από 2 σειρές μέχρι μια παράγραφο. Και αυτό μεγαλώνει…

Προτιμάτε να γράφετε για ενήλικες ή για παιδιά;

Όλα μου αρέσουν. Για αυτό έχω κάνει και διαφορετικές εκδόσεις. Σίγουρα, τα παιδιά είναι πιο απαιτητικό κοινό. Δεν μπορείς να γράφεις ανακρίβειες και πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Το παιδί δεν το παραμυθιάζεις. Το παιδί θέλει αλήθεια, δράση, περίεργους ήρωες για να το κερδίσεις. Και πρέπει να γράφεις σαν να είσαι και ο ίδιος παιδί. Πώς θα σκεφτεί ένα παιδί, αν θα πει αυτή τη φράση, θα μιλήσει έτσι; Ξαναγύρισα στην παιδική μου ηλικία, θυμήθηκα τις σκανταλιές μου, τις κρυψώνες μου. Πράγματα που είχα βάλει στη άκρη. Κάνεις ένα flash back στην παιδική σου ηλικία άκρως …θεραπευτικό.

Τι προσφέρει τελικά ένα καλό παιδικό βιβλίο;

Είναι τρομερή γυμναστική για τον εγκέφαλο. Ενεργοποίηση συναισθημάτων, φαντασίας. Όταν βλέπεις τηλεόραση ή σινεμά, βλέπεις τα πράγματα ως δεδομένα. Όταν όμως διαβάζεις, αρχίζεις να μπαίνεις σε μια λειτουργία που παράγεις εσύ τις εικόνες. Στο βιβλίο δεν είναι τίποτα δεδομένο. Είναι οι αναφορές που έχεις και η φαντασία σου.

Η συνταγή για ένα παιδικό βιβλίο είναι δεδομένη, με happy end;

Μάλλον όχι. Στην λογική ότι δεν πρέπει να υπερπροστατεύουμε τα παιδιά, τον τελευταίο καιρό είναι «της μόδας» τα παραμύθια που δεν έχουν happy end. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και «Το αγόρι που κολύμπησε να φτάσει στο φεγγάρι». Στο τέλος της ιστορίας ο ήρωας πεθαίνει…

Οι γονείς αγοράζουν βιβλία;

Πιστεύω πώς ναι. Και για τον εαυτό τους, αλλά και για τα παιδιά τους. Απλώς θέλουν πολλή πληροφόρηση. Το κομμάτι των ενηλίκων πάει καλύτερα, γιατί η αγορά των παιδικών είναι κορεσμένη πια. Είναι μεγάλη αγορά μεν, αλλά είναι περιορισμένη. Κυρίως τα Χριστούγεννα αγοράζουμε πολλά βιβλία για τα παιδιά. Και ίσως είναι και κορεσμένα τα παιδιά, από τα πολλά ερεθίσματα που δέχονται. Παρόλα αυτά εμείς εμμένουμε στην ποιότητα. Κάνουμε πολύ προσεγμένες εκδόσεις, μόνο Έλληνες γράφουν και εικονογραφούν, δεν κάνουμε συνεργασίες και μεταφράσεις με το εξωτερικό.

Το να πάρω κάτι έτοιμο και απλά να το μεταφράσω δεν μου λέει τίποτα. Προτιμώ να βγαίνουν δικά μας πράγματα, με το χιούμορ μας και την δική μας γραφή. Προσέχουμε επίσης την ποιότητα του χαρτιού. Τυπώνονται πολλά βιβλία σε κάποιες υποανάπτυκτες χώρες και η μπογιά ξεβάφει όταν το παιδάκι το ξεφυλλίσει…Εγώ τρέμω μην πάθει καμιά δηλητηρίαση…

Εμένα με γοητεύει να κάνω ωραίες εκδόσεις. Τώρα για παράδειγμα, ετοιμάζουμε μια ωραία μυθολογία.

Τι πρέπει να προσέχουν οι γονείς όταν επιλέγουν βιβλία για τα παιδιά τους; Πρέπει το παιδί να επιλέγει μόνο του και αν ναι από ποια ηλικία και μετά;

Φυσικά και πρέπει το παιδί να αρχίσει να παίρνει πρωτοβουλίες αλλά δεν υπάρχει κάποιο ηλικιακό όριο. Άλλα παιδιά αποφασίζουν από τα 6 τους κι’ άλλα στα 8 ή στα 10. Οι γονείς πρέπει να προσέχουν αρχικά τα μηνύματα και τα διδάγματα που κρύβουν τα παιδικά βιβλία και μετά βεβαίως την αισθητική ποιότητα της εικονογράφησης, και την ποιότητα του χαρτιού και των χρωμάτων.

Το καλοκαίρι έχει πια μπει για τα καλά. Θα θέλαμε τρεις λόγους για να αγοράσουμε ένα βιβλίο για εμάς ή/και τα παιδιά μας.

  • 1. Ενεργοποίηση του εγκεφάλου, της φαντασίας και των συναισθημάτων.
  • 2. Εξοικείωση με την ζωγραφική και τον γραπτό λόγο.
  • 3. Το διάβασμα είναι δημιουργία. Μπορεί τα βιβλία να μην μπορούν να σου μάθουν τον κόσμο, σου δίνουν όμως τα εργαλεία να τον καταλάβεις.

Καλό μας καλοκαίρι!

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies