Αρχική ΔιάφοραΣυνεντεύξεις Συζητάμε με τη Στέλλα Πρωτονοταρίου, εκπαιδευτικό

Συζητάμε με τη Στέλλα Πρωτονοταρίου, εκπαιδευτικό

από kmir

«Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δεν δείχνουν ανθρώπους-φορείς ενός αρχαίου πολιτισμού».

Στέλλα Πρωτονοταρίου, διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών

Συνέντευξη στην Δήμητρα Μαυρίδου

Λίγο πριν ξεκινήσω να γράφω αυτό το κείμενο, και κάνοντας ένα γρήγορο σερφάρισμα στις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, «πέφτω» πάνω στον 15χρονο Αφγανό που σκοτώθηκε από εκρηκτικό μηχανισμό στα Πατήσια. Μαζί με αυτόν σκοτώθηκαν και τα όνειρά του για ένα καλύτερο μέλλον. Θύματα τυφλής βίας…

Χθες βρέθηκα σε μια παρέα και ξεκίνησε η γνωστή συζήτηση περί μεταναστών που τρώνε τις δουλειές από τους Έλληνες κ.ο.κ. Σε κάθε παρέα υπάρχει πάντα κάποιος τέτοιος γραφικός τύπος που υπερασπίζεται με πάθος τη χώρα του, το έθνος του, τη σημαία του από τον εχθρό που είναι ο ξένος. Και όχι, θα σου πει, δεν είμαι ρατσιστής, αυτοί είναι ξένοι… Την ίδια στιγμή βέβαια φοροδιαφεύγει, πληρώνεται με μαύρο χρήμα και, δοθείσης της ευκαιρίας, χειροδικεί στη γυναίκα και τα παιδιά του.

Δυστυχώς, αυτοί οι τύποι εξαπλώνονται και παρασύρουν μαζί τους και άλλους ενάντια στον εχθρό… Ο μόνος εχθρός είναι μάλλον ο ίδιος τους ο εαυτός.

Τελικά, συνειδητοποιώ ότι το θέμα της μετανάστευσης μας απασχολεί πολύ έντονα τελευταία και όχι επειδή ξαφνικά λυπηθήκαμε τους ξένους. Τον καθέναν μας μάς απασχολεί για άλλον λόγο. Άλλος φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά του, άλλος φοβάται την εγκληματικότητα που έχει χτυπήσει κόκκινο, άλλος φοβάται απλά τη διαφορετικότητα. Παρ’ όλα αυτά είναι και πολλοί συνάνθρωποί μας που ασχολούνται με τους μετανάστες, όχι επειδή φοβούνται, αλλά επειδή θέλουν. Θέλουν να βοηθήσουν τους μετανάστες να ενταχθούν στην κοινωνία μας για να φύγουν από το περιθώριο που κάποιοι άλλοι τους υποχρεώνουν να κινούνται…

Γιατί είναι γεγονός ότι όταν δεν σε αποδέχονται και αντιμετωπίζεις καθημερινά το πρόβλημα της επιβίωσης, ακόμα και αν δεν συνάδει με τις ηθικές σου αξίες, θα οδηγηθείς στο περιθώριο, μόνο και μόνο από ένστικτο αυτοσυντήρησης…

Σε αυτούς, λοιπόν, τους ανθρώπους που απλώνουν ένα χέρι σωτηρίας στους ανθρώπους που τους χρειάζονται ανήκει και το εκπαιδευτικό δυναμικό ενός σχολείου του κέντρου της Αθήνας, με 85% αλλοδαπούς μαθητές. Επισκέφθηκα, λοιπόν, το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, στην Γκράβα, και είχα την τύχη να μιλήσω με την κα Στέλλα Πρωτονοταρίου, την διευθύντρια του σχολείου. Και λέω τύχη, γιατί η κουβέντα με ανθρώπους τέτοιου ήθους έχει μόνο θετικά να μας δώσει.

Μας είπε για τα πολυπολιτισμικά σχολεία: Έτσι κι αλλιώς, η κοινωνία μας είναι πλέον πολυπολιτισμική και δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Το σχολείο είναι επίσης πολυπολιτισμικό και πρέπει με τη δουλειά μας να βοηθήσουμε όλα τα παιδιά στην ένταξη και την κοινωνική ενσωμάτωσή τους. Ειδικά στα σχολεία του κέντρου της Αθήνας, η πλειονότητα των παιδιών είναι αλλοδαποί μαθητές. Αυτήν τη στιγμή, το σχολείο μας έχει 85% ξένους μαθητές.

Η παιδαγωγική λέει ότι η εκπαίδευση πρέπει να είναι διαπολιτισμική, γιατί τα παιδιά ζουν πλέον σε κοινωνίες πολυπολιτισμικές. Ακόμα και αν δεν υπάρχει ούτε ένας ξένος μαθητής στο σχολείο τους, πρέπει να υπάρχουν δράσεις της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης στα σχολεία και να τα προετοιμάζουμε για να γίνουν ωφέλιμοι και ενεργοί πολίτες όχι μόνο για τον εαυτό τους, αλλά και για την κοινωνία. Είναι υποχρέωσή μας. Τους το οφείλουμε. Και όντως υπάρχουν νόμοι και εγκύκλιοι που δίνουν αυτές τις κατευθύνσεις. Απλώς δεν έχουν αλλάξει τα αναλυτικά προγράμματα και τα βιβλία, έτσι ώστε να μπορούν να βοηθηθούν οι εκπαιδευτικοί και δεν έχει γίνει η ανάλογη επιμόρφωση. Έτσι, όλα αυτά μένουν σε επίπεδο ρητορικού λόγου.

Οπωσδήποτε πρέπει να διδάσκονται επιμελώς τα ελληνικά, γιατί είναι η χώρα υποδοχής των παιδιών αυτών και εδώ ζουν και θα ζήσουν τα περισσότερα.

Παράλληλα, όμως, πρέπει να γνωρίζουν πολύ καλά και τη μητρική τους γλώσσα. Οι έρευνες λένε ότι όσο καλύτερη είναι η γνώση της μητρικής γλώσσας και όσο νωρίτερα την μαθαίνουν τα παιδιά, τόσο καλύτερη είναι και η απόδοσή τους και στις άλλες γλώσσες και στη γλώσσα της χώρας υποδοχής, και αυτό βελτιώνει τη συμπεριφορά τους και τις μαθησιακές τους επιδόσεις. Αυτό κάναμε εδώ. Διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σύμφωνα με τα αναλυτικά μας προγράμματα και με πολλή επιμέλεια, γιατί είχαμε τάξη υποδοχής και ενισχυτική διδασκαλία και, παράλληλα εκτός ωραρίου, διδασκαλία το απόγευμα της μητρικής τους γλώσσας σε όποια παιδιά το επιθυμούσαν.

Σημασία έχει ότι όλα αυτά τα παιδιά βοηθήθηκαν και στο σχολείο με καλύτερες επιδόσεις και ήρθαν σε επαφή με την πατρίδα τους γιατί μπορούσαν να συνεννοηθούν με τον παππού και τη γιαγιά τους όταν γύρναγαν στη χώρα τους. Παράλληλα, μια ομάδα δασκάλων το βράδυ εκτός ωραρίου κάναμε μαθήματα ελληνικής γλώσσας στους γονείς των παιδιών για να μπορούν να επικοινωνούν και μαζί μας, αλλά και να βοηθάνε τα παιδιά τους στο σχολείο. Όλες οι έρευνες μιλάνε για το πόσο σημαντική είναι η επαφή των γονέων με το σχολείο των παιδιών τους για τη βελτίωση της επίδοσης των παιδιών μαθησιακά, αλλά και στη συμπεριφορά και στη στάση τους.

Όλα αυτά ήταν συλλογικές αποφάσεις του Συλλόγου Διδασκόντων και στηρίχτηκαν στο Πρόγραμμα Ολυμπιακής Παιδείας που έγινε στο σχολείο από το 2002 έως το 2004, με θέμα την άρση των κοινωνικών διακρίσεων, των φυλετικών διακρίσεων, του ρατσισμού και την πολυπολυτισμικότητα. Μετά τη λήξη του προγράμματος αποφασίσαμε να το συνεχίσουμε.

Δεν φτάνει όμως μόνο η μητρική γλώσσα για να πούμε ότι είναι διαπολιτισμικές οι δράσεις και το παιδί είναι στην ένταξη. Το σχολείο πρέπει να εφαρμόζει συνολική πολιτική για την ένταξη όλων των παιδιών, γιατί δεν είναι μόνον οι μετανάστες, είναι και τα παιδιά με αναπηρίες, είναι τα παιδιά ρομ, τα παιδιά με σοβαρά μαθησιακά προβλήματα ή και κοινωνικά προβλήματα. Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό από τα άλλα και πρέπει ατομικά να σταθείς στο πρόβλημά του. Και ειδικά για τους μετανάστες μαθητές, στο πλαίσιο του σχολείου αξιοποιήθηκε η γλώσσα τους, ο πολιτισμός και η κουλτούρα τους, τα βιώματα και οι εμπειρίες τους από την οικογένεια και την πατρίδα τους.

Όλα αυτά αξιοποιήθηκαν μέσα στην καθημερινότητα του σχολείου, έτσι που ένιωθαν πραγματικά πολύτιμοι, μοναδικοί και μέλη της ομάδας τους. Αυτό βοηθούσε πολύ και στην ένταξή τους. Ένα σημαντικό αποτέλεσμα ήταν και η βελτίωση της συμπεριφορά τους. Μέχρι που σταμάτησαν εντελώς οι μαθητικές διαρροές.

Βασικό στοιχείο του σχολείου ήταν ότι για οποιοδήποτε πρόγραμμα προέκυπτε απευθυνόμασταν σε φορείς και δομές υγείας. Είχαμε σύνδεση με τον Τομέα Πρόληψης του ΚΕΘΕΑ, με τον Συνήγορο του Πολίτη και με άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Το σχολείο έγινε δίαυλος επικοινωνίας για την επαφή των γονιών και με άλλες κοινωνικές υπηρεσίες. Ακόμα και γονείς με παιδιά στην εφηβεία και πολύ σοβαρά προβλήματα έρχονταν στο σχολείο και ζήταγαν υποστήριξη από εμάς για το πού θα απευθυνθούν.

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies