Αρχική ΔιάφοραΣυνεντεύξεις Συζητάμε με τη Μαιρηβή Γεωργιάδου, κουκλοπαίκτρια

Συζητάμε με τη Μαιρηβή Γεωργιάδου, κουκλοπαίκτρια

από kmir

mairivi-georgiadou-1Όταν τα φώτα σβήνουν, οι κούκλες ζωντανεύουν και αποκτούν κίνηση, και εμείς ξαφνικά μεταφερόμαστε σ’ έναν μαγικό κόσμο, αυτόν του κουκλοθέατρου.

Οδηγός μας σε αυτήν τη… διαδρομή η κα Μαιρηβή Γεωργιάδου, κουκλοπαίκτρια και ιδρυτής του ομώνυμου εργαστηρίου. Μας κάλεσε να… ταξιδέψουμε μαζί της, για να γνωρίσουμε κι εμείς όλα αυτά που την έκαναν να αγαπήσει το κουκλοθέατρο όταν ήταν ακόμα παιδί. «Με γεμίζει χαρά όταν τα παιδάκια παρακολουθούν τις παραστάσεις μας και μας λένε ότι όταν μεγαλώσουν θέλουν να κάνουν αυτό το επάγγελμα», μας είπε, και το ταξίδι άρχισε…

 

Συνέντευξη στη Δήμητρα Μαυρίδου

Πώς μπήκε στη ζωή σας το κουκλοθέατρο;

Το κουκλοθέατρο το είχα ενστερνιστεί από πολύ μικρή ηλικία. Ήταν ενδοοικογενειακή υπόθεση. Η μητέρα μου ήταν δασκάλα και έπαιζε κουκλοθέατρο, ενώ και ο παππούς μου το αγαπούσε, χωρίς να είναι η δουλειά του. Η πρώτη μου επαφή με κουκλοθέατρο εκτός οικογένειας ήταν όταν πήραμε τηλεόραση και είδα τον Κλούβιο και τη Σουβλίτσα, της Ελένης Θεοχάρη-Περάκη. Τους λάτρεψα και σκεφτόμουν ότι θα ήθελα όταν μεγαλώσω να έχω το δικό μου κουκλοθέατρο. Δεν το είχα πει ποτέ σε κανέναν, όμως.

Στα 12 μου ήρθαμε στην Αθήνα και η λέξη κουκλοθέατρο λησμονήθηκε. Όταν έκανα τα δικά μου παιδιά, παρόλο που είχα κάνει οικονομικές σπουδές, η ζωή μου πήρε τελείως διαφορετική τροπή, και άρχισα να ασχολούμαι με το κουκλοθέατρο. Όταν θέλεις κάτι πολύ, ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις…

Το κουκλοθέατρο σε τι διαφέρει από το κλασικό θέατρο;

Το θέατρο είναι θέατρο. Υπάρχει, βέβαια, το θέατρο με τους ηθοποιούς και υπάρχει και το Θέατρο Σκιών. Όλα όμως είναι θέατρο. Κουκλοθέατρο μπορεί να είναι οποιοδήποτε αντικείμενο, το οποίο πιάνοντάς το στα χέρια του ένας κουκλοπαίκτης μπορεί να το εμψυχώσει, να του δώσει ζωή, να το κάνει κούκλα. Το σημείο αναφοράς πρέπει πάντα να είναι η σωστή εμψύχωση. Ακόμα κι όταν ο κουκλοπαίκτης δεν είναι κρυμμένος, για εμένα η καλή εμψύχωση είναι να χαθεί από τα μάτια των θεατών και να δούμε μόνο την κούκλα.

Αν εμείς, ως θεατές, δούμε τον κουκλοπαίκτη, τότε κάτι δεν πάει καλά με αυτόν. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο παίζει και το πόσο… εγωιστής είναι ο κουκλοπαίκτης. Κατά πόσον αυτός θέλει να προβληθεί ή κατά πόσον θέλει να μεταδώσει την ενέργειά του στην κούκλα. Ένας ηθοποιός δύσκολα μπορεί να γίνει καλός κουκλοπαίκτης, γιατί έχει μάθει να λειτουργεί αλλιώς. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον ηθοποιό και στον κουκλοπαίκτη. Εμείς περνάμε όλη την ενέργεια και όλη την ψυχή μας μέσα από ένα χέρι. Οι ατάκες στο κουκλοθέατρο πρέπει να είναι μικρές. Η κούκλα πρέπει να «ζει» ακόμα κι όταν δεν μιλάει.

Είναι υποτιμημένο το κουκλοθέατρο;

Μάλλον ναι. Στην Ελλάδα, το κουκλοθέατρο θεωρείται υποδεέστερο του θεάτρου και απευθύνεται μόνο σε πολύ μικρά παιδιά. Δεν είναι όμως έτσι. Μέσα από το κουκλοθέατρο μπορείς να απευθυνθείς σε πολύ μεγάλα παιδιά, αλλά και σε ενήλικες. Επιπλέον, πιστεύω ότι έχει ακόμα πιο πολλά που πρέπει να ξέρεις σε σχέση με το παραδοσιακό θέατρο: το κομμάτι της κατασκευής της κούκλας, του χειρισμού της, το να προσέξεις τη φωνή σου, την ερμηνεία σου. Ένας σωστός κουκλοπαίκτης πρέπει να έχει «μπει» και στην κατασκευή.

Πρώτα φτιάχνετε την κούκλα ή την ιστορία;

Εμείς πρώτα θα αποφασίσουμε ποια ιστορία θα πούμε, αν είναι δική μας ή αν είναι ένα παραμύθι που μας αγγίζει και έχει κάτι να μας πει, και πάνω εκεί θα γίνει ένας πρώτος σχεδιασμός σχετικά με ποιους ήρωες θέλουμε να κρατήσουμε. Στην πορεία, ξεκινάμε να μπαίνουμε στο κατασκευαστικό κομμάτι, να φτιάχνουμε τις κούκλες και, παράλληλα, να σκηνοθετούμε, δίνοντας μεγάλη σημασία στα σύμβολα.

Γιατί παραμύθι;

Πρώτον, τα παραμύθια έχουν πάρα πολλά να μας δώσουν, ανεξαρτήτως ηλικίας, και είναι διαχρονικά. Έτσι λοιπόν, μπορούν να τα βλέπουν ευχάριστα παιδιά όλων των ηλικιών, αλλά και γονείς. Δεύτερον, στα λαϊκά παραμύθια υπάρχει πάντοτε κάποιος ήρωας, ο οποίος συνήθως αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα και καλείται να βρει τη λύση μόνος του. Σήμερα, τα παιδιά νιώθουν μόνα τους πολλές φορές. Εύκολα, λοιπόν, ταυτίζονται με τον ήρωα. Ο ήρωας στο τέλος θα τα καταφέρει, και μαζί του και το παιδί, γεγονός που θα του δώσει δύναμη και αισιοδοξία.

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies