Αρχική ΔιάφοραΣυνεντεύξεις Συζητάμε με την Βάσω Γουλιελμάκη, ηθοποιό

Συζητάμε με την Βάσω Γουλιελμάκη, ηθοποιό

από kmir

vaso-gouelimaki-2«Η ηθοποιία είναι ένα παιχνίδι»

Συναντήσαμε την κα Γουλιελμάκη στο καμαρίνι της στο θέατρο Εμπορικόν. Ο καθρέφτης της γεμάτος με φωτογραφίες της τρίχρονης κόρης της.

Η ίδια καθρέφτης της ψυχής της. Απλή, προσιτή, γήινη, δέχτηκε να την φωτογραφίσουμε χωρίς μακιγιάζ και στημένα πλάνα. Δεν φοβάται μήπως τσαλακώσει την εικόνα της και παραδέχεται ότι ως μητέρα κάνει λάθη. Την ευχαριστούμε.

Της Δήμητρας Μαυρίδου

Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, στα μαθητικά της χρόνια έκανε πρωταθλητισμό στη ρυθμική γυμναστική. Κάπου εκεί, ανάμεσα σε προπονήσεις και αθλητικές επιτυχίες ήρθε η σκέψη να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον χορό. Έπονται οι παροτρύνσεις των ανθρώπων που την γνώριζαν καλά, να ασχοληθεί με το θέατρο και τελικά δίνει εξετάσεις στη σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Περνάει, τελειώνει τις σπουδές της και έρχεται στην Αθήνα. Εκεί ξεκίνησε το «παιχνίδι», όπως αποκαλεί η ίδια την ηθοποιία.

Τι είναι για εσάς η ηθοποιία;

«Η αλήθεια είναι ότι έδωσα εξετάσεις στη σχολή, χωρίς να το έχω σκεφτεί ιδιαίτερα. Όταν ξεκίνησα όμως να παίζω, άρχισε να μου αρέσει πολύ και η αλήθεια είναι ότι όσο υπάρχεις και παίζεις, τόσο πιο πολύ σου αρέσει και δεν μπορείς να κάνεις χωρίς αυτό. Για μένα η ηθοποιία είναι ένα παιχνίδι, παρόλο που είναι η δουλειά μου και από αυτήν ζω. Περνάω καλά. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν τρόπο για να ξεδίνεις. Τις ώρες πάνω στη σκηνή πρέπει να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό. Ανεξαρτήτως του ρόλου, κατά την ερμηνεία καταθέτεις. Είτε είναι δραματικός, είτε ψυχοφθόρος, είναι κάτι που σου αρέσει, αλλάζεις, μεταμορφώνεσαι και δεν παύει να είναι ένα παιχνίδι. Ίσως κάποιες φορές νιώθω κουρασμένη σωματικά, αλλά λυτρωμένη ψυχικά, γεμάτη».

Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, ποιες δουλειές έχετε ξεχωρίσει;

«Θέλω να ξεκινήσω με την τρέχουσα δουλειά μου και τη συμμετοχή μου στην θεατρική παράσταση «Σ’αγαπώ, σε λατρεύω, χωρίζουμε». Είναι μια δουλειά, που πιστεύω ότι με πήγε ένα βήμα πιο πέρα καλλιτεχνικά, σαν Βάσω, σαν ηθοποιό. Έκανα πράγματα που δεν τα είχα ξανακάνει, όπως το να λέω μονολόγους πάνω στη σκηνή, ή το να υποδύομαι μια γκάμα από ηλικίες, από μικρό παιδί μέχρι μια μεγάλη γυναίκα, να τραγουδάω και να χορεύω ταυτόχρονα. Και θα την θυμάμαι πάντα με αγάπη.

Θυμάμαι επίσης τη συμμετοχή μου στο «Παρά πέντε». Είναι μια δουλειά στην οποία ήθελα πολύ να παίξω. Γελούσα όταν την έβλεπα και χάρηκα αφάνταστα όταν μου δόθηκε η ευκαιρία. Ήταν πολύ ωραία εμπειρία. Το ‘Safe Sex” ήταν επίσης μια ταινία που μου άρεσε. Επίσης, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην ταινία «Το πεθαμένο λικέρ», βασισμένης στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, που για εμένα είναι πολύ σημαντική. Υποδύθηκα τη Ραλλού, που ήταν ο πρώτος μου μεγάλος ρόλος, ενώ ήταν η δεύτερη φορά που έκανα σινεμά. Είχαν περάσει πολλοί άνθρωποι για να πάρουν αυτόν τον ρόλο και τελικά επέλεξαν εμένα. Τι να πρωτοθυμηθώ:

Στο θέατρο, αγαπημένη συνεργασία, η συνεργασία μου με τον εξαιρετικό σκηνοθέτη Μίνο Βολανάκη, στην «Μικρή μας πόλη» και στην «Κυρία από τη θάλασσα. Θέλω να αναφερθώ τέλος και στον Σταμάτη Φασουλή, που είναι ο πρώτος άνθρωπος που «είδε» ότι μπορώ να κάνω και κωμωδία. Με το «Σώσε» και αργότερα και με το «Στοίχημα» που ήταν επίσης μια καταπληκτική δουλειά και έπαιξα με τον Γρηγόρη Βαλτινό και την Πέμη Ζούνη».

Τι σημαίνει για εσάς η οικογένεια; Μπορεί να συνδυαστεί με την καριέρα;

«Για μένα η οικογένεια είναι η ολοκλήρωση ενός ανθρώπου. Είναι ο στόχος που θέτει από την αρχή. Εγώ το είχα μέσα μου από μικρή ηλικία. Ίσως οφείλεται στον τρόπο που μας μεγαλώνουν εμάς τα κορίτσια. Ξυπνάει μέσα μας η μητρότητα πιο νωρίς. Η κόρη μου είναι για εμένα το όνειρο που τελικά έγινε πραγματικότητα. Αυτό είναι το θαύμα της φύσης. Δεν περιγράφεται.

Πιστεύω ότι μπορεί να συνδυαστεί η καριέρα με την οικογένεια. Βέβαια κάπου θα υπάρχουν «πληγούλες» δεν μπορείς να δώσεις τον εαυτό σου 100% σε όλα. Είμαστε πολύ πιεσμένες οι γυναίκες από την ίδια την καθημερινότητά μας. Έχουμε πολύ περισσότερα να κάνουμε σε σχέση με τους άντρες. Σηκώνεσαι το πρωί και έχεις κατευθείαν στο μυαλό σου, το τι θα μαγειρέψεις, να συγυρίσεις, όλο τον προγραμματισμό της εβδομάδας κοκ. Πράγματα απλά, καθημερινά, που όμως δεν περνάνε από το μυαλό ενός άνδρα.

Μακάρι να ήταν ισορροπημένα τα πράγματα και να ήταν μοιρασμένες οι δουλειές.Σκέψου όμως, από την άλλη και μια γυναίκα που βρίσκεται μέσα στο σπίτι και δεν εργάζεται. Πόσο φρέσκια μπορεί να είναι και πόσο καλή διάθεση μπορεί να έχει για να ασχολείται με το παιδί»;

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies