Αρχική Παιδί 2-6Ψυχολογία Πώς θα μιλήσετε στο παιδί για τον καρκίνο

Πώς θα μιλήσετε στο παιδί για τον καρκίνο

από kmir

Πώς θα μιλήσετε στο παιδί σας για τον καρκίνο του μαστούΤα παιδιά καταλαβαίνουν τα πάντα, ακόμα και όταν είναι πολύ μικρά. Και θέλουν να ξέρουν τι γίνεται μέσα στο σπίτι ακόμα και όταν πρόκειται για κάτι δυσάρεστο.

Ακολουθεί ένας χρήσιμος «οδηγός», από τον Σύλλογο « Άλμα ζωής» για να σας βοηθήσει να μιλήσετε με το παιδί σας για τον καρκίνο του μαστού, ανάλογα με την ηλικία του.

 

Σε παιδιά κάτω των 5 ετών

Στα μικρά παιδιά, αυτό που είναι πολύ σημαντικό να τονίσεις είναι ότι η ασθένειά σου δεν είναι δικό τους φταίξιμο. Τα μικρά παιδιά πολλές φορές κατηγορούν τον εαυτό τους γι’ αυτά που συμβαίνουν στους γονείς τους, και έτσι μπορεί να συνδέσουν τον καρκίνο του μαστού με κάτι που σου είπαν, σκέφτηκαν ή έκαναν. Αυτό μπορεί να τα κάνει να νιώσουν ενοχές, και γι’ αυτό θα πρέπει να τα καθησυχάσεις. Μπορεί ακόμα να σκεφτούν ότι η ασθένεια είναι κολλητική, όπως η γρίπη. Έτσι θα χρειαστεί να τους εξηγήσεις ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Μίλησε στα παιδιά για τον καρκίνο του μαστού, με τον ίδιο τρόπο και τις λέξεις που χρησιμοποιείς όταν δεν νιώθεις καλά.

Δεν υπάρχει λόγος να τα τρομάξεις ή να τα «φορτώσεις» με πληροφορίες. Γι’ αυτό θα μπορούσες να αποφασίσεις να τους πεις ότι το στήθος σου, ή όποια λέξη χρησιμοποιούν αυτά όταν αναφέρονται στο στήθος σου, είναι λίγο άρρωστο και ότι θα πας στο νοσοκομείο για να το κάνεις καλά. Στα περισσότερα μικρά παιδιά δεν αρέσουν οι αλλαγές στην καθημερινότητά τους. Θα πρέπει να τους εξηγήσεις ότι θα γυρίσεις στο σπίτι σύντομα, και ότι γι’ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα που εσύ θα λείπεις, δεν θα μείνουν μόνα τους. Θα χρειαστεί να τους δώσεις πληροφορίες σχετικά με το ποιος θα τα φροντίζει, θα τους ετοιμάζει φαγητό, θα τα πηγαίνει στον παιδικό σταθμό και θα τα βάζει για ύπνο το βράδυ.

Αν πρόκειται να μείνεις στο νοσοκομείο για λίγες μέρες, θα μπορούσαν να σε επισκεφθούν όταν θα νιώσεις καλύτερα. Θα είναι καλό γι’ αυτά να δουν από κοντά πού βρίσκεσαι και να γνωρίζουν ότι θέλεις να τα δεις.

Σε παιδιά 6-11 ετών

Τα παιδιά σχολικής ηλικίας ανησυχούν περισσότερο για το πώς θα επηρεάσει η ασθένεια τη μητέρα τους και τη ζωή τους. Η καθημερινότητα είναι σημαντική γι’ αυτά, όπως και για τα μικρότερα παιδιά. Θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν θ’ αλλάξουν τα πράγματα που έχουν συνηθίσει (ποιος θα τα πηγαίνει στο σχολείο, ποιος θα τα φροντίζει, ποιος θα τους μαγειρεύει, ποιος θα τα διαβάζει κ.λπ.). Χρειάζεται να γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι όταν θα ολοκληρωθεί η θεραπεία σου, εσύ θα συνεχίσεις να κάνεις γι’ αυτά ό,τι έκανες και πριν. Μια καλή αρχή θα ήταν να τους πεις τι σου συμβαίνει και τι πρόκειται να κάνουν οι γιατροί γι’ αυτό.

Θα βοηθούσε να προσπαθήσεις να διερευνήσεις τι γνωρίζουν για τον καρκίνο, ώστε να διορθώσεις πιθανές παρανοήσεις. Ακόμα και αν δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις τη λέξη καρκίνος, τα παιδιά σου ή οι φίλοι τους είναι πολύ πιθανό να την γνωρίζουν ήδη. Αν θέλεις, προσπάθησε να τους μιλήσεις για το πώς νιώθεις και ενθάρρυνέ τα να μιλήσουν κι αυτά για τα δικά τους συναισθήματα.

Σε εφήβους

Οι περισσότεροι έφηβοι έχουν ακούσει για τον καρκίνο και μπορεί να γνωρίζουν κάποια πράγματα. Οι ίδιοι και οι φίλοι τους πιθανότατα να ξέρουν κάποιον που πέθανε από καρκίνο. Έτσι θα πρέπει να διερευνήσεις τι γνωρίζουν για τον καρκίνο του μαστού. Για παράδειγμα, γνωρίζουν ότι στις μέρες μας οι θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού είναι πολύ αποτελεσματικές και ότι ο καρκίνος του μαστού δεν σημαίνει αυτομάτως και θάνατο; Οι έφηβοι είναι πιθανόν να θέλουν περισσότερες πληροφορίες για τον καρκίνο του μαστού και τη θεραπεία του.

Μερικοί έφηβοι μπορεί να φανούν αδιάφοροι, και, όπως κάποιοι ενήλικες, να υποκρίνονται ότι δεν συμβαίνει τίποτα. Μπορεί κάτι τέτοιο να σε πληγώσει, αλλά αυτός μπορεί να είναι ο δικός τους τρόπος αντιμετώπισης. Άλλοι πάλι είναι πιο συναισθηματικοί. Τα κορίτσια μπορεί να αγχωθούν ότι και αυτά θα πάθουν καρκίνο του μαστού, ιδίως αν έχουν ακούσει ότι είναι κληρονομική ασθένεια. Στην πραγματικότητα, το 90% των περιπτώσεων καρκίνου μαστού δεν σχετίζονται με το οικογενειακό ιστορικό, κι αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μεταφέρεις στην κόρη σου.

Τα αγόρια, από την άλλη πλευρά, μπορεί να νιώθουν αμήχανα να μιλήσουν για τον καρκίνο του μαστού, καθώς έχουν αρχίσει να ανακαλύπτουν τη σημασία που έχουν οι μαστοί για τα κορίτσια. Γι’ αυτόν τον λόγο μπορεί να ταραχτούν ή να μην μπορούν να μιλήσουν μαζί σου. Σε αυτήν την περίπτωση θα ήταν ευκολότερο να τους μιλήσει ο πατέρας τους. Ένα ακόμα κοινό στοιχείο όλων των εφήβων είναι ότι εύκολα νιώθουν ντροπή και αμηχανία. Η εμφάνιση είναι κάτι πολύ σημαντικό γι’ αυτούς, και έτσι ίσως χρειαστεί να τους επιβεβαιώσεις ότι η εξωτερική σου εμφάνιση δεν θα αλλάξει και ότι η επέμβασή σου δεν θα φαίνεται όταν είσαι ντυμένη. Εάν πρόκειται να κάνεις χημειοθεραπεία και ο γιατρός σου σε έχει ενημερώσει για την απώλεια των μαλλιών ως πιθανή παρενέργεια, τότε θα πρέπει να τους μιλήσεις γι’ αυτό το ενδεχόμενο και για τον τρόπο που θα το αντιμετωπίσεις.

Επειδή συνήθως τα παιδιά κατά την εφηβεία αναζητούν την ανεξαρτησία τους από τους γονείς, θα ήταν καλό να πεις ότι σε αυτήν τη φάση της ζωής σου τα χρειάζεσαι περισσότερο κοντά σου και θέλεις την υποστήριξή τους.

Συνέχισε να μιλάς…

Το να μιλήσεις στα παιδιά σου για τον καρκίνο του μαστού, να απαντήσεις στις ερωτήσεις τους και να αντιμετωπίσεις τις αντιδράσεις τους δεν γίνεται μια και έξω. Μέχρι να ολοκληρωθεί η θεραπευτική διαδικασία, θα ήταν καλό να διατηρήσεις τις διόδους επικοινωνίας ανοιχτές. Τα παιδιά είναι πιθανό να σε ρωτήσουν για την τομή σου. Μπορείς να τα εξηγήσεις, αν θέλεις, τι έκανε ο χειρουργός, αλλά αν θα τους το δείξεις, εξαρτάται από το πώς νιώθεις εσύ, από το πώς κρίνεις ότι νιώθουν τα παιδιά σου και από την επικοινωνία που υπάρχει στην οικογένεια. Αν πάλι δυσκολεύεσαι, μπορείς να τους εξηγήσεις ότι χρειάζεσαι λίγο χρόνο.

Τα παιδιά, επίσης, μπορούν να αναρωτηθούν, σε περίπτωση που έχεις κάνει μαστεκτομή, για το πώς αντικαθιστάς τον μαστό που λείπει. Αν χρησιμοποιείς πρόθεση και νιώθεις καλά, θα μπορούσες ακόμα και να τους την δείξεις. Στην περίπτωση που θα χρειαστείς να υποβληθείς σε ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, θα ήταν καλό να ενημερώσεις τα παιδιά σου ότι μπορεί να νιώθεις λίγο άσχημα κάποιες μέρες και ότι μπορεί να χρειαστείς λίγη παραπάνω βοήθεια από αυτά. Το να νιώθουν ικανά να βοηθήσουν, τα κάνει να νιώθουν σημαντικά. Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να είναι πιο βοηθητικά και συνεργάσιμα, αλλά είναι καλύτερο να μην τους ζητήσεις να αναλάβουν υπερβολικές ευθύνες.

Όταν η θεραπεία ολοκληρωθεί

Όταν ολοκληρωθεί η θεραπεία σου, είναι κατανοητό ότι τα παιδιά σου θα θέλουν να επιστρέψεις στις προηγούμενες δραστηριότητες το συντομότερο δυνατό. Μπορείς να τους εξηγήσεις ότι για να αναρρώσεις πλήρως θα χρειαστείς λίγο περισσότερο χρόνο. Ο καθιερωμένος σου έλεγχος μπορεί να αποτελεί και γι’ αυτά πηγή ανησυχίας, όπως και για σένα. Θα χρειαστεί να συνεχίσεις να είσαι όσο πιο ειλικρινής μπορείς. Για μία ακόμη φορά, το να μιλάς μαζί τους για το πώς νιώθεις εσύ, αλλά και για τα δικά τους συναισθήματα είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσεις τις ανησυχίες τους. Αν καταφέρεις να μιλάς ειλικρινά και ανοιχτά με την οικογένειά σου, θα συνειδητοποιήσεις ότι η οικογένεια είναι η βασικότερη πηγή αγάπης και στήριξης.

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies