Αρχική Ειμαι Μαμά & ΓυναίκαΨυχολογία “Μόλις χώρισα…” Οδηγίες επιβίωσης

“Μόλις χώρισα…” Οδηγίες επιβίωσης

από kmir

 

Όχι στην παγίδευση του παιδιού

Τι σημαίνει «παγίδευση» του παιδιού;

1) Το παιδί καλείται σε πολλές περιπτώσεις να γίνει άλλοτε το «μέσον» για να επικοινωνηθεί ο θυμός των δύο τέως συντρόφων και άλλοτε το «μέσον» για να τους κρατάει ενωμένους και κατά τη διάρκεια του χωρισμού, εφόσον μέσα τους δεν έχει ολοκληρωθεί το λεγόμενο «συναισθηματικό διαζύγιο».

2) Σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιείται ασυνείδητα σαν «όπλο» του γονιού που έχει την επιμέλεια και αισθάνεται ως εκ τούτου πιο δυνατός να θέτει τους κανόνες και να απειλεί τον άλλον με απαγόρευση επικοινωνίας.

3) Άλλοτε πάλι το ίδιο το παιδί «οικειοποιείται» τη θέση του γονέα για το γονιό του, του φίλου, ή του θεραπευτή προκειμένου να τον στηρίξει και να τον «κρατήσει» στο γονεϊκό του ρόλο. Στην περίπτωση είναι το παιδί που παραγνωρίζει τις δικές του ανάγκες μπροστά στις ανάγκες του γονιού του, οργανώνοντας μια δομή «ψευδούς εαυτού» (Winnicott) που χαρακτηρίζεται από μια εξωτερική στάση παντοδυναμίας και έναν εσωτερικό πυρήνα όμως πολύ ευάλωτο.

Και τώρα τι κάνουμε;

Θα χρειαστεί λοιπόν ν’ αποφασίσουμε ότι:

1) Μετά το διαζύγιο είναι απαραίτητος ο διαχωρισμός των γονεϊκών ρόλων.

2) Η σχέση των γονιών πρέπει να στηρίζεται στην επικοινωνία και αλληλοϋποστήριξη.

3) Οι γονείς χρειάζεται να ακολουθούν κοινή πορεία στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους.

4) Ο γονιός που δεν έχει την επιμέλεια χρειάζεται να είναι σταθερός στις οικονομικές του υποχρεώσεις, σταθερός στα προγράμματα του με το παιδί, να διατηρεί στο σπίτι του «το χώρο» του παιδιού του, να μην εξαντλεί τη σχέση στην ικανοποίηση των επιθυμιών του παιδιού για δώρα κ.α.

5) Ο γονιός του παιδιού που δεν έχει την επιμέλεια χρειάζεται να ενημερώνεται ανελλιπώς και να παρευρίσκεται σε ότι σχετίζεται με το παιδί του π.χ. αρρώστια, σχολική γιορτή, γενέθλια κ.α.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από τους δυο γονείς τους και από μια ποιοτική επικοινωνία μαζί τους. Οι γονείς χρειάζεται παράλληλα με τις υποχρεώσεις τους να προσπαθούν και για τη δική τους ανάπτυξη και ικανοποίηση. Μην ξεχνάμε πόσο δύσκολο είναι και για τους ίδιους να επανατοποθετηθούν ξανασχεδιάζοντας το πλάνο της ζωής τους. Κλείνοντας θα πρέπει ν’ αναφερθούμε στο ρόλο της πολιτείας:

1) Οι παιδικοί σταθμοί και τα ολοήμερα σχολεία θα πρέπει να διευκολύνουν τους γονείς ούτως ώστε να μπορούν να διατηρούν τη δουλειά τους.

2) Έχει μεγάλη σημασία οι κοινωνικές δομές και οι θεσμοί να επιτρέπουν στους γονείς που ζουν χωρίς οικογενειακή υποστήριξη ν’ ασχολούνται με ότι τους αρέσει και με το λιγότερο δυνατό κόστος.

3) Οι Δήμοι είναι σημαντικό να έχουν προγράμματα εύκολης πρόσβασης, ομάδες και συμβουλευτικές υπηρεσίες.

*H Δρ. Σουμάκη Ευγενία είναι Πρόεδρος του Παιδοψυχιατρικού κλάδου της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, Πρόεδρος της Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (ΕΨΥΠΕ), καθώς και Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Παιδοψυχιάτρων.

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies