Αρχική ΔιάφοραΣυνεντεύξεις Η Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, συγγραφέας μιλάει για τα παιδικά βιβλία

Η Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, συγγραφέας μιλάει για τα παιδικά βιβλία

από kmir

Η Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου μιλάει για τα παιδικά βιβλίαΤην κυρία Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, την είχα συναντήσει πριν πολλά χρόνια, στο δημοτικό σχολείο που πήγαινα. Σε πραγματικό χρόνο.

Συνέντευξη στη Δήμητρα Μαυρίδου

Ακόμα πιο πριν την είχα συναντήσει μέσα από τα βιβλία της και είχα περάσει πολλές ώρες με τους ήρωες τους. Με κάποιους από αυτούς μάλιστα και κατ’ επανάληψη. Από τα αγαπημένα μου αναγνώσματα της παιδικής ηλικίας παραμένει το «Σπίτι για πέντε», που αν και γραμμένο το 1987 παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ. Αυτήν τη φορά την ξανασυνάντησα μετά από τόσα χρόνια με την ιδιότητα όχι πια της αναγνώστριας ή της μαθήτριας, αλλά της δημοσιογράφου. Η κουβέντα μας ξεκίνησε με αφορμή ένα ακόμη βιβλίο της «Το μήνυμα του φτερωτού Ερμή, εκδόσεις Πατάκη, που κυκλοφόρησε πρόσφατα και μιλάει για τα δικαιώματα των παιδιών.

Γιατί αποφασίσατε να γράψετε ένα βιβλίο για τα δικαιώματα των παιδιών; Ποιος είναι ο στόχος; Να διαβαστεί από τα παιδιά ή από τους γονείς τους;

Όλα τα βιβλία που γράφω έχω πάντα την επιθυμία και την ελπίδα πως θα τα διαβάσουν και μικροί και μεγάλοι, αφού κάθε μεγάλος κρύβει μέσα του ένα παιδί. Κι αυτό το «εσωτερικό» παιδί σίγουρα χαίρεται όταν βρίσκει βιβλία που το αγγίζουν και το συγκινούν μιλώντας του ειλικρινά για τα όσα συμβαίνουν γύρω του, δίχως όμως να το αποθαρρύνουν, δίχως να του στερούν το κέφι να συνεχίσει με θάρρος το μακρύ ταξίδι της ζωής. Αυτό ακριβώς είχα κατά νου, όταν αποφάσισα να γράψω το βιβλίο Το μήνυμα του φτερωτού Ερμή. Μιλώντας ειλικρινά, ήθελα να τονίσω πως όλα τα παιδιά της γης έχουν τα ίδια δικαιώματα, όπου κι αν ζουν, υπάρχουν όμως παιδιά που στερούνται ακόμα και τα βασικότερα, και μάλιστα με βάναυσο τρόπο. Μικροί και μεγάλοι πρέπει να ξέρουμε – ή να μην ξεχνάμε όσοι γνωρίζουμε – τι συμβαίνει στον κόσμο, πέρα από το άμεσο περιβάλλον μας. Και να φροντίζουμε, όσο μπορεί ο καθένας – έστω και λίγο – να εκλείψουν κάποτε τέτοια τραγικά φαινόμενα, όπως είναι η καταπάτηση των δικαιωμάτων των παιδιών.

Σήμερα τα παιδιά διαβάζουν; Από ποια ηλικία και μετά;

Τα παιδιά διαβάζουν μόνα τους από την ηλικία που θα μάθουν ανάγνωση. Όταν είναι πιο μικρά, τους διαβάζουν οι μεγάλοι. Τώρα, στο ερώτημα αν διαβάζουν σήμερα τα παιδιά, δεν μπορεί κανείς να απαντήσει με εικασίες ή προσωπικές εντυπώσεις, αλλά με αξιόπιστα στοιχεία. Και τέτοια στοιχεία, που να έχουν προκύψει από σοβαρές έρευνες με ικανοποιητικά δείγματα, δεν υπάρχουν. Εκείνο που θα είχα να πω, είναι πως μέχρι και τη δεκαετία του 1970 το διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων ήταν ακόμη προνόμιο και απασχόληση κυρίως των παιδιών των ευπόρων τάξεων και των ανθρώπων με πνευματικές ανησυχίες. Βιβλιοπωλεία δεν υπήρχαν παρά μόνο στις μεγάλες πόλεις και το παιδικό βιβλίο ως είδος ήταν σχεδόν άγνωστο στην ύπαιθρο. Το μόνο που ισοφάριζε ως ένα σημείο αυτή την έλλειψη, ήταν οι γιαγιάδες-παραμυθούδες που υπήρχαν ακόμη. Με το πέρασμα του χρόνου, τα πράγματα άλλαξαν. Σήμερα βιβλία μπορεί να βρει και ν΄ αγοράσει κανείς ακόμα και στις μικρότερες κωμοπόλεις. Και – τουλάχιστον πριν από την οικονομική κρίση – όλα λειτουργούσαν ικανοποιητικά. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι μια απάντηση.

Ποια είναι τα παιδιά που διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία; Το διάβασμα σχετίζεται με το μορφωτικό επίπεδο των γονέων τους;

Λογικά θα έπρεπε να σχετίζεται, αλλά εξ όσων έχω παρατηρήσει από τις επισκέψεις μου στα σχολεία, 25 χρόνια τώρα, αυτό δεν είναι απόλυτο. Περισσότερο εξαρτάται από την εκτίμηση και το σεβασμό που έχουν οι γονείς στη γνώση και τις προτεραιότητες που βάζουν στη ζωή τους, άσχετα από το μορφωτικό τους επίπεδο. ΄Εχει τύχει να συναντήσω μικρούς «βιβλιοφάγους» με γονείς σχεδόν αγράμματος, αλλά με βαθύ σεβασμό στη μόρφωση, που με στερήσεις αγόραζαν στα παιδιά τους βιβλία και τους καλλιεργούσαν τη λαχτάρα για μάθηση. Και αντίθετα, έχω συναντήσει παιδιά μορφωμένων κι ευκατάστατων ανθρώπων που, «μπουκωμένα» με κάθε είδους καταναλωτικό αγαθό, δεν ενδιαφέρονταν και τόσο για βιβλία, όσο για ηλεκτρονικά παιχνίδια και τα λοιπά πανάκριβα συναφή.

Πώς μπορούμε να «μυήσουμε» ένα παιδί στον μαγικό κόσμο της φιλαναγνωσίας;

Το πρώτο που χρειάζεται είναι να πιστεύουμε εμείς οι ίδιοι ότι ο κόσμος της φιλαναγνωσίας είναι μαγικός. Από κει και ύστερα όλα είναι ευκολότερα.

Τι μας προσφέρει ένα βιβλίο;

Εξαρτάται από το βιβλίο. Κάθε βιβλίο γνώσεων μας ανοίγει και μια πόρτα στον κόσμο. Κάθε βιβλίο λογοτεχνίας συμβάλλει στην αυτογνωσία μας και στην καλύτερη γνωριμία και την αποδοχή του άλλου – απαραίτητα και τα δύο για την ψυχική μας υγεία και την αρμονική μας συμβίωση με τους συνανθρώπους μας. Φυσικά οι προσφορές του βιβλίου δεν σταματούν εδώ. Θα χρειαζόμασταν πολλές σελίδες για να περιγράψουμε διεξοδικά όλα τα οφέλη που αντλεί ο άνθρωπος από τα βιβλία και τον γραπτό λόγο γενικότερα. Ας μην ξεχνάμε πως η βάση και η εκκίνηση του πολιτισμού οφείλεται στην ικανότητα που ανέπτυξε ο άνθρωπος να μετατρέπει τις εικόνες και τις έννοιες σε λέξεις και τις λέξεις να τις μετατρέπει μες στο μυαλό του σε εικόνες και έννοιες, μια διαδικασία που αποτελεί «γυμναστική του μυαλού». Αλίμονο αν καταργούσαμε αυτή τη «γυμναστική» και τρεφόμασταν μόνο με έτοιμες εικόνες. Θα καταλήγαμε σε ολέθρια «ατροφία» του μυαλού μας.

Δειτε επισης...

Η Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, συγγραφέας μιλάει για τα παιδικά βιβλία

από kmir

Η Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου μιλάει για τα παιδικά βιβλίαΤην κυρία Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, την είχα συναντήσει πριν πολλά χρόνια, στο δημοτικό σχολείο που πήγαινα. Σε πραγματικό χρόνο.

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies