Αρχική Παιδί 2-6Ανάπτυξη Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές: αυτισμός

Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές: αυτισμός

από kmir

 

Σε κάθε στάδιο, ο ειδικός που ασχολείται με το παιδί με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή και την οικογένειά του (αναπτυξιακός παιδίατρος, θεραπευτής, σύμβουλος-ψυχολόγος), οφείλει:

  • -Να επιλέξει κατάλληλους χειρισμούς, κατάλληλο χρόνο και τρόπο για την πρώτη επαφή του με τους γονείς.
  • -Να είναι επιστημονικά ενημερωμένος για το πρόβλημα του παιδιού και να έχει συγκεκριμένα στοιχεία και προτάσεις που θα στηρίξουν την άποψή του.
  • -Να δημιουργεί θετικό και οικείο κλίμα εμπιστοσύνης με τους γονείς.
  • -Να ζητάει προσωπικά και με λεπτότητα πληροφορίες για τη συμπεριφορά του παιδιού στο σπίτι και για την οικογενειακή κατάσταση.
  • -Να κατανοήσει τα συναισθήματα των γονιών και την πιθανή αρνητική αντίδρασή τους. Να τους ακούσει προσεκτικά και να αξιολογήσει τις ανάγκες τους.
  • -Το πρόγραμμα του παιδιού να είναι σύμφωνο με τις ανάγκες και τις αξίες της οικογένειας.
  • -Να γίνονται συχνές επαναξιολογήσεις για να επαναπροσδιορίζονται οι άμεσοι και οι μακροπρόθεσμοι στόχοι, και οι διδακτικές μέθοδοι που ανταποκρίνονται καλύτερα στις εκπαιδευτικές τους ανάγκες.

Ποιες είναι οι συνέπειες στην οικογένεια του παιδιού με ΔΑΔ;

Οι γονείς, από τη στιγμή που θα διαπιστώσουν ότι «κάτι δεν πάει καλά με το παιδί τους» και θα κάνουν την πρώτη επίσκεψη στον ειδικό, μέχρι να προσαρμοστούν κα αποδεχτούν την ιδιαιτερότητα του παιδιού τους, μπορεί να περάσουν από διάφορα στάδια:

  • σοκ-άρνηση (η αρχική αντίδραση είναι αυτή του σοκ και του μουδιάσματος για το απρόβλεπτο γεγονός και δυσπιστία ως προς την ανακοίνωσή του), 
  • οργή (η άρνηση αντικαθίσταται από συναισθήματα οργής, θυμού, φθόνου και μανίας, και πιθανόν ενοχές σε σχέση με τα αίτια, τις δυνατότητες πρόβλεψης και αποφυγής), 
  • κατάθλιψη (η δυσκολία αντιμετώπισης του προβλήματος δημιουργεί σε κάποιους γονείς άγχος και κατάθλιψη), 
  • αποδοχή: τέλος, επιτυγχάνεται η αποδοχή της πραγματικότητας και η αναδιοργάνωση της ζωής. 

Η αποτελεσματική αποδοχή προϋποθέτει την αποδοχή του παιδιού με όλα τα θετικά στοιχεία και τις ιδιαιτερότητές του, και την εξεύρεση ικανοποιητικής ισορροπίας σε επίπεδο ψυχικό, διαπροσωπικό-κοινωνικό.

Αυτό επιτυγχάνεται όταν ο γονιός:

  • -Συζητάει το πρόβλημα του παιδιού με άνεση.
  • -Δεν είναι υπερπροστατευτικός ή αναίτια σκληρός προς το παιδί.
  • -Έχει τη δική του προσωπική ζωή και τρόπους χαλάρωσης.
  • -Εκδηλώνει ισορροπημένη αγάπη προς το παιδί, ώστε να το βοηθήσει στην κατά το δυνατόν ανεξαρτητοποίησή του.
  • -Αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις πρακτικές δυσκολίες.
  • -Συνεργάζεται με ειδικούς για βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα προγράμματα.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως τα παιδιά με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές, ιδιαίτερα εκείνα με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας (high functioning autism), παρά τις δυσκολίες παρουσιάζουν ξεχωριστές ικανότητες:

  • -Είναι έντιμα άτομα και χαρακτηρίζονται για την αγαθή τους σκέψη.
  • -Δεν δικαιολογούνται και δεν υπερασπίζονται τον εαυτό τους.
  • -Όταν κατανοούν, υπακούουν τις εντολές.
  • -Είναι τελειομανείς όταν ασχολούνται με πράξεις ρουτίνας.
  • -Κατανοούν γρήγορα μέρη πληροφοριών.
  • -Μπορούν να θυμούνται ορισμένα πράγματα για πολύ καιρό.
  • -Χρησιμοποιούν καλά την οπτική δίοδο πληροφόρησης.
  • -Αφού μάθουν ορισμένες δραστηριότητες, τις εκτελούν ευχαρίστως σε καθημερινή βάση.
  • Έχουν πολύ ιδιαίτερα ενδιαφέροντα.

Θεραπεύονται οι ΔΑΔ;

Όχι, υπάρχουν όμως τρόποι ελάττωσης των προβλημάτων και ενίσχυσης της ανάπτυξης και της μάθησης, ιδιαίτερα αν η θεραπευτική παρέμβαση αρχίσει νωρίς. Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις είναι ποικίλες και εξατομικεύονται σε κάθε περίπτωση, σχεδόν πάντα όμως περιλαμβάνουν λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, μουσικοθεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη του παιδιού και της οικογένειας. Είναι σημαντικό να αρχίζουν νωρίς, χωρίς να περιμένουμε την τελική διάγνωση.

Tο παιδί μαθαίνει να συμμετέχει σε οργανωμένες καθημερινές δραστηριότητες, όπου διδάσκεται κινήσεις ή νοηματική γλώσσα ή προγράμματα επικοινωνίας με εικόνες που στόχο έχουν να μεταβάλλουν τη δυσπροσάρμοστη συμπεριφορά και να προάγουν την επικοινωνία, την προσαρμογή σε νέες καταστάσεις και την κοινωνικότητα. Επίσης, δίνονται κατευθύνσεις για εκπαίδευση σε περιβάλλον όπου αντιστοιχούν λίγοι μαθητές ανά δάσκαλο, ώστε να υπάρχει αρκετός χρόνος για προσωπική ενασχόληση με το παιδί.

Εξάλλου, η συμμετοχή των γονέων στα προγράμματα αντιμετώπισης των παιδιών με αυτιστικές διαταραχές αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την ποιότητα ζωής των παιδιών αυτών και των οικογενειών τους.

Δειτε επισης...

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την βελτιστοποίηση της πλοήγησής σας. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας Δεδομένων & Cookies