familylife.gr
Έλλειψη σιδήρου;Αντιμετωπίστε την εγκαίρως!
Ευρετήριο Άρθρου
Έλλειψη σιδήρου;Αντιμετωπίστε την εγκαίρως!
Σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

sidiropeniaΣυνήθως η σιδηροπενία δεν δίνει αρκετά συμπτώματα και πολλές φορές δεν διαγνώσκεται καν. Αν όμως, το παιδάκι σας είναι χλωμό, έχει κυανό χρώμα στο λευκό των ματιών, παραπονιέται για κόπωση, ζάλη, αδυναμία και λαχάνιασμα, τότε καλύτερα να επισκεφθείτε έναν παιδίατρο.

Η σιδηροπενία, ακόμη και όταν είναι ήπια και δεν προκαλεί αναιμία, προσβάλει την ψυχοκινητική ανάπτυξη ενός παιδιού και ειδικότερα τις ικανότητες της συγκέντρωσης της προσοχής, της εγρήγορσης και της μαθησιακής ικανότητας. Επίσης η σιδηροπενία έχει συσχετισθεί με το σύνδρομο κατακράτησης της αναπνοής σε πολλά βρέφη και νήπια. Πολλές φορές δε, οι βλάβες στο νευρικό σύστημα είναι μη αναστρέψιμες παρά τη διόρθωση των αποθεμάτων σιδήρου στον οργανισμό. Πριν αγχωθείτε, διαβάστε με προσοχή το άρθρο που ακολουθεί.

Της Ασημίνας Γαλλή-Τσινοπούλου, Λέκτορα παιδιατρικής ενδοκρινολογίας Ιατρικής Σχολής Α.Π.Θ., Νοσοκομείο Παπαγεωργίου και της Ελευθερίας Εμμανουηλίδου, επιστημονικής συνεργάτιδας Δ΄Παιδιατρικής Κλινικής ΑΠΘ και υποψήφιας διδάκτορος Ιατρικής Σχολής Α.Π.Θ.

Ο σίδηρος αποτελεί πολύτιμο μέταλλο για την διατήρηση της καλής υγείας και τη λειτουργία του οργανισμού. Όταν δεν υπάρχει επαρκής πρόσληψη σιδήρου ή όταν υπάρχει απώλεια του, η πρώτη άμυνα του οργανισμού είναι να χρησιμοποιήσει τις αποθήκες του σιδήρου (π.χ. φερριτίνη). Όταν οι αποθήκες μειωθούν αρκετά αρχίζουν να εκδηλώνονται τα πρώτα σημάδια της σιδηροπενίας, κυρίως από το νευρικό σύστημα. Τελευταία έρχεται η εκδήλωση της σιδηροπενικής αναιμίας. Για να δούμε όμως ποιες είναι οι βασικότερες αιτίες έλλειψης σιδήρου στα μικρά παιδιά.

Τι προκαλεί τη σιδηροπενία

Τα αίτια της σιδηροπενίας και της σιδηροπενικής αναιμίας στα παιδιά είναι η ανεπαρκής ποσότητα σιδήρου στη διατροφή, η δυσαπορρόφηση σιδήρου από τον οργανισμό, η απώλεια σιδήρου μέσω συνεχιζόμενης απώλειας αίματος (έμμηνος ρύση, σταδιακή απώλεια από το γαστρεντερικό σύστημα), οι περίοδοι ταχείας αύξησης (βρεφική ηλικία, εφηβεία).

Τα πρόωρα και ελλειποβαρή βρέφη έχουν μεγαλύτερη συχνότητα εκδήλωσης σιδηροπενίας και σιδηροπενικής αναιμίας από ότι τα τελειόμηνα και φυσιολογικού βάρους. Κατά τη διάρκεια μιας φυσιολογικής κύησης το νεογνό αποκτά αποθήκες σιδήρου που συνήθως του αρκούν για τους πρώτους 4 με 6 βρεφικούς μήνες. Στα πρόωρα οι αποθήκες αυτές δεν προλαβαίνουν να ολοκληρωθούν και συνήθως εξαντλούνται τους δύο πρώτους μήνες. Μια από τις συχνές ηλικίες σιδηροπενίας είναι η δεύτερη βρεφική, δηλαδή αυτή ανάμεσα στους 6-12 μήνες. Η βρεφική ηλικία είναι περίοδος ταχείας αύξησης και ο αναπτυσσόμενος οργανισμός έχει μεγαλύτερες ανάγκες σε σίδηρο. Όπως προαναφέρθηκε, μετά τον 6ο μήνα τα αποθέματα σιδήρου από την κύηση εξαντλούνται και αν δεν αναπληρωθούν επαρκώς από την τροφή, τότε υπάρχει κίνδυνος σιδηροπενίας. Αυτή είναι συνήθως και η εποχή κατά την οποία διακόπτεται ο θηλασμός, ο οποίος παρέχει στον οργανισμό ποσότητες βιοδιαθέσιμου σιδήρου. Αν ο θηλασμός δεν αντικατασταθεί με ειδικά τροποποιημένο και ενισχυμένο με σίδηρο γάλα 2ης βρεφικής ηλικίας και το βρέφος σιτίζεται με γάλα αγελάδας τότε ο κίνδυνος για σιδηροπενία αυξάνεται.

Το γάλα αγελάδας περιέχει μικρές ποσότητες βιοδιαθέσιμου σιδήρου και παρεμποδίζει την απορρόφηση του σιδήρου από άλλες τροφές. Ακόμη, συχνά αντικαθιστά τα γεύματα με τροφές πλούσιες σε σίδηρο, όπως είναι το κρέας. Επιπλέον το γάλα αγελάδας αποτελεί συχνό αίτιο τροφικής αλλεργίας η οποία προκαλεί βλάβη στον εντερικό βλεννογόνο με αποτέλεσμα δυσαπορρόφηση και συνεχιζόμενη απώλεια αίματος από αυτόν. Για τους παραπάνω λόγους όλα τα βρέφη 2ης βρεφικής ηλικίας πρέπει να ελέγχονται για το ενδεχόμενο έλλειψης σιδήρου. Στην ηλικία αυτή θα πρέπει να γίνει η εισαγωγή στην διατροφή του βρέφους τροφών πλούσιων σε σίδηρο, όπως το κόκκινο κρέας και τα ενισχυμένα με σίδηρο δημητριακά. Επιπλέον το γάλα αγελάδας είναι καλό να εισάγεται στη διατροφή μετά τον 18ο μήνα της ζωής.

Η νηπιακή ηλικία (2-4 έτος), αν και δεν αποτελεί φάση ταχείας αύξησης, ενέχει τον κίνδυνο της σιδηροπενίας και το κυριότερο αίτιο είναι η μεγάλη κατανάλωση αγελαδινού γάλατος. Πολλά νήπια πίνουν πολύ μεγάλες ποσότητες αγελαδινού γάλατος την ημέρα και δεν προτιμούν τις πλούσιες σε σίδηρο τροφές, όπως το κόκκινο κρέας, τα αυγά και τα πράσινα λαχανικά. Όπως προαναφέρθηκε, το αγελαδινό γάλα περιέχει πολύ μικρή ποσότητα βιοδιαθέσιμου σιδήρου, προκαλεί δυσαπορρόφηση του σιδήρου των άλλων τροφών και σε μεγάλη ποσότητα βλάπτει τον βλεννογόνο του εντέρου και του στομάχου οδηγώντας σε συνεχιζόμενη απώλεια αίματος και σε αναιμία.

Η φτωχή σε σίδηρο διατροφή είναι συχνό αίτιο σιδηροπενίας στην παιδική ηλικία. Τα υποσιτισμένα παιδιά και αυτά που καταναλώνουν τροφές φτωχές σε σίδηρο έχουν μεγάλο κίνδυνο να εκδηλώσουν σιδηροπενική αναιμία. Η έλλειψη σιδήρου βοηθά στην απορρόφηση μόλυβδου από τον οργανισμό. Κατά συνέπεια τα παιδιά που διαβιούν σε παλιά σπίτια και δεν παίρνουν επαρκείς ποσότητες σιδήρου, κινδυνεύουν από τις σοβαρές συνέπειες της  δηλητηρίασης από μόλυβδο. Ο συνδυασμός σιδηροπενίας και δηλητηρίασης από μόλυβδο καθιστούν τα παιδιά ευάλωτα σε μαθησιακές διαταραχές και σε διαταραχές συμπεριφοράς.



 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση






Διαφήμιση