familylife.gr
Tα παιδιά παίζουν και μαθαίνουν
Ευρετήριο Άρθρου
Tα παιδιά παίζουν και μαθαίνουν
Σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

paixnidiΤα παιδιά έχουν ανάγκη να παίζουν. Μερικές φορές οι γονείς το ξεχνάμε. Τα παιδιά μας, όταν δεν πηγαίνουν σχολείο, μαθαίνουν αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, πιάνο, μπαλέτο, τένις, αλλά, για να τα προλάβουν όλα, ξεχνούν ότι είναι παιδιά.

Και τότε πρέπει κάπως να το θυμούνται. Πρέπει να μάθουν να παίζουν. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να τα αφήσουμε να παίζουν... Ας κάνουμε, λοιπόν, μιαν αρχή.

Από την Δήμητρα Μαυρίδου, σε συνεργασία με τη Διεπιστημονική Ομάδα Συμβουλευτικής Τηλεφωνικής Γραμμής «Γραμμή-Σύνδεσμος»

Η σημασία του παιχνιδιού στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού

Η προέλευση της λέξης παιχνίδι από τις λέξεις «παις», «παίζω», «παιδεία» υποδηλώνει την άμεση σχέση της με το παιδί, την ψυχαγωγία, την πνευματική καλλιέργεια και την εκπαίδευσή του. Για να θεωρήσουμε μια δραστηριότητα παιχνίδι, πρέπει να είναι ευχάριστη, να επιλέγεται αυθόρμητα και ελεύθερα από το παιδί, και να απαιτεί την ενεργό συμμετοχή του.

Αρχικά, τα μωρά έως 6 μηνών χαίρονται τα παιχνίδια με τον γονιό ή με το πρόσωπο που τα φροντίζει, μέσα από την ομιλία, τα χάδια, τις γκριμάτσες, το τραγούδι, τα μαλακά και υφασμάτινα παιχνίδια κ.ο.κ. Στη συνέχεια προστίθενται στα παιχνίδια τους βιβλία με εικόνες και κύβοι, ενώ αργότερα, στην ηλικία των 2 ετών περίπου, εμφανίζεται το συμβολικό παιχνίδι. (π.χ., τα παιδιά «παίζουν» τη μαμά, και η κούκλα είναι το μωρό τους). Λίγο αργότερα, τα παιδιά χρησιμοποιούν το δραματικό παιχνίδι, όπου υποδύονται διάφορους ρόλους που βλέπουν στο κοινωνικό τους περιβάλλον.

Στα παιδιά 3 έως 5 ετών σχηματίζουν συνήθως μεικτές ομάδες, χωρίς να νοιάζονται για το φύλο των άλλων παιδιών. Αργότερα, όμως, οι ομάδες δημιουργούνται κυρίως με παιδιά του ίδιου φύλου, τάση που θα κυριαρχεί έως τα μέσα περίπου της εφηβείας. Στα ομαδικά παιχνίδια, τα παιδιά έως και την ηλικία των 6 ετών επιδιώκουν να υπάρχει ένα μεγαλύτερο παιδί το οποίο θα έχει τον ρόλο του αρχηγού και θα κατευθύνει την ομάδα. Αργότερα, ωστόσο, μετά την ηλικία των 6 ετών, δεν επιθυμούν την ένταξη μεγαλύτερων παιδιών στην ομάδα τους, και προτιμούν να σχηματίζουν ηλικιακά ομοιογενείς ομάδες.

Στην ηλικία των 9 έως 14 ετών τα ομαδικά παιχνίδια βοηθούν τα παιδιά να ενταχθούν ομαλά στο κοινωνικό σύνολο.

Το παιχνίδι είναι η γλώσσα με την οποία τα παιδιά μπορούν να εκφράζονται, να δημιουργούν, να επικοινωνούν και να σχετίζονται. Μπορούν να εκφράσουν τη χαρά τους, την έντασή τους, ακόμα και να επεξεργαστούν τραυματικές καταστάσεις που αρχικά βίωσαν παθητικά. Για παράδειγμα, μπορεί το μικρό παιδί μετά την επίσκεψη στον παιδίατρο να παίξει με τα παιχνίδια-ιατρικά εργαλεία και να υποδύεται τον γιατρό, αναπαριστώντας την ιατρική εξέταση. Επίσης, με το παιχνίδι τα παιδιά επεξεργάζονται το άγνωστο ή το τρομακτικό. Μέσα στο προστατευτικό πλαίσιο του παιχνιδιού, το παιδί μπορεί να παίζει ρόλους, να εκφράζει συναισθήματα, όπως χαρά, λύπη, οργή και μίσος, χωρίς όμως να κυριεύεται από πανικό ή να χρειάζεται να χρησιμοποιήσει βία. Στο παιχνίδι, ένα παιδί μπορεί να φανταστεί, να δράσει, να αντιδράσει, να συμμετάσχει, να σκεφτεί, να ασκήσει τις αισθήσεις του, να αποκτήσει πλούσιες εμπειρίες, να εμπλουτίσει το συναίσθημά του, να σκεφτεί και να κρίνει. Το ομαδικό παιχνίδι είναι συναρπαστική εμπειρία για κάθε παιδί, έχει τους δικούς του κανόνες συμπεριφοράς και χαρακτηρίζεται από πνεύμα συνεργασίας και απ' όλα εκείνα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την κοινωνικοποίηση του ατόμου. Με το παιχνίδι καλλιεργείται η αμοιβαία εκτίμηση, ο αλληλοσεβασμός, η συνεργασία, η δικαιοσύνη, η ειλικρίνεια, η αυτοπειθαρχία, η αυτοκυριαρχία, η υπομονή και η επιμονή.



 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση