familylife.gr
Συζητάμε με την Βαρβάρα Γεωργαντέλλη, βρεφονηπιοκόμο στο «ΜΗΤΕΡΑ»!
Ευρετήριο Άρθρου
Συζητάμε με την Βαρβάρα Γεωργαντέλλη, βρεφονηπιοκόμο στο «ΜΗΤΕΡΑ»!
σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

mitera coverΚάποια παιδιά δεν μεγαλώνουν με τους φυσιολογικούς τους γονείς... μεγαλώνουν μόνα!

Κάποιες γυναίκες δεν μεγαλώνουν μόνο τα δικά τους παιδιά.... μεγαλώνουν παιδιά που έχουν εγκαταλειφθεί...

 Πως είναι να είσαι μητέρα στην δουλειά και μητέρα στο σπίτι; Πώς να εξηγήσεις σε ένα μωρό ότι η δική του η μαμά το άφησε;

Συνέντευξη στη Μαρία Σκοπελίτη

 

Αποφασίσαμε αυτή η συνέντευξη να είναι από μια μαμά που μεγαλώνει μωρά, που μένουν στα «αζήτητα».

Θα ήθελα να μου περιγράψετε λίγο την δουλεία σας στο ίδρυμα Μητέρα;

Εργάζομαι ως διπλωματούχος βρεφονηπιοκόμος στο Παράρτημα «Η ΜΗΤΕΡΑ» του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Αττικής. Σήμερα που μιλάμε υπηρετώ στο γραφείο της Βρεφοκομικής Υπηρεσίας όπου διεκπεραιώνονται πρακτικά θέματα των παιδιών, κλείνονται τα ιατρικά ραντεβού, οργανώνονται τα δρομολόγια για τα νοσοκομεία, σχολεία, εκπαιδευτικές επισκέψεις κ.α..

Ουσιαστικά όμως έχω άμεση σχέση με τα παιδιά και τη φροντίδα τους. Βρίσκομαι στο χώρο και απογευματινές και νυχτερινές ώρες όπως όλοι οι βρεφονηπιοκόμοι για να καλύπτονται τα παιδιά σε περίπτωση ανάγκης.(κυρίως νοσηλείας).

Ποια μωρά έρχονται σε εσάς;

Φιλοξενούμε βρέφη από τη μέρα της γέννησής τους (με το που θα βγουν ουσιαστικά από το μαιευτήριο) έως και 5 ετών.

Τα μωρά αυτά χρειάζονται περισσότερη στοργή από ότι τα μωρά που μεγαλώνουν με τους βιολογικούς τους γονείς;

Όπως όλα τα παιδιά του κόσμου η αγάπη και η στοργή είναι η σημαντικότερη «τροφή» για την ανάπτυξή τους. Η ευαισθησία που διακατέχει, τον άνθρωπο ίσως να μας προτρέπει να δώσουμε κάτι περισσότερο σε αυτά τα παιδιά.

Η οικονομική κρίση έχει αυξήσει την εγκατάλειψη παιδιών στο ίδρυμα Μητέρα; Πόσα μωρά έχετε αυτή την στιγμή και πόσα σας έρχονται καθημερινά;

Οι σημερινές δυσκολίες που βιώνουμε όλοι, έχουν αυξήσει βασικά τα αιτήματα από οικογένειες που χρειάζονται οικονομική και υλική βοήθεια.

Οι χώροι φιλοξενίας των παιδιών είναι διαμορφωμένοι έτσι που ο αριθμός των παιδιών να είναι συγκεκριμένος. Ένα παιδί φεύγει, ένα έρχεται.

Επίσης ο αριθμός του βρεφοκομικού προσωπικού είναι τέτοιος σήμερα που οριακά καλύπτονται οι βασικές ανάγκες των 85 φιλοξενούμενων παιδιών.

Υπάρχουν παιδιά που μένουν στα "αζήτητα"; Αυτά τα μωρά τελικά τι θα απογίνουν;

Όταν έρχεται ένα παιδί το μόνο σίγουρο είναι ότι κανένας δεν θέλει να παραμείνει πολύ καιρό μαζί μας. Η προσπάθεια όλων είναι να τοποθετηθεί σε μια οικογένεια.

Κάθε παιδί βέβαια έχει ένα δικό του χρόνο παραμονής έως τη στιγμή που θα φύγει από το χώρο μας, που εξαρτάται από τις συνθήκες της βιολογικής του οικογένειας.

Ευτυχώς για ελάχιστες περιπτώσεις παιδιών θα χρειαστεί να αναζητηθεί κάποιο άλλο ίδρυμα. Προκύπτει για παιδιά με πολύ σοβαρά προβλήματα που κυρίως αφορούν την ψυχοκινητική τους εξέλιξη.

Εξάλλου οι χώροι είναι διαμορφωμένοι για μικρές ηλικίες παιδιών και το βρεφοκομικό προσωπικό είναι εκπαιδευμένο να φροντίζει και να εκπαιδεύει μικρά παιδιά.(0-6ετών).

Δεν πρέπει να ξεχνάμε κιόλας ότι η πλειοψηφία των παιδιών γενικά δεν περνάει το όριο των 4 ετών. Αν κάποιο παιδί παραμείνει περισσότερο, αρνητικό στοιχείο είναι ότι δεν θα έχει συνομήλικη παρέα για να παίξει, να έχουν κοινά ενδιαφέροντα.

Είναι η αναδοχή μια λύση γι΄ αυτά τα παιδιά;

Για μας που αναπτύσσουμε δεσμό με αυτά τα παιδιά, θα ήταν σημαντικό να βρεθούν σε μια ανάδοχη οικογένεια, από το να παραμείνει περισσότερο χρόνο εδώ ή να φιλοξενηθεί σε άλλο πλαίσιο.(ίδρυμα).

Υιοθεσίες γίνονται εύκολα;

Γίνονται βάση της ισχύουσας νομοθεσίας και κανονισμού.

Πως εξηγείτε σε ένα παιδί που οι γονείς του το έχουν εγκαταλείψει, τι ακριβώς έχει συμβεί;

Αυτό μπορεί να συμβεί κυρίως όταν έρχεται ένα μεγάλο παιδί που έχει ζήσει με την οικογένειάς του. Ευτυχώς αυτό δεν γίνεται συχνά. Η συμβολή και η συνεργασία με την Ψυχολογική και Κοινωνική Υπηρεσία είναι σημαντικότατη.

Χειρίζονται τις περιπτώσεις αυτές με τρόπο που να ενημερώνονται για την πραγματική τους οικογένεια.